Acta Scientiarum Polonorum
Silvarum Colendarum Ratio et Industria Lignaria

Wstęp. Ludność żydowska zaczęła osiedlać się na terenach leżących na północ od Noteci na przełomie XV i XVI w. Początkowo w Złotowie ich obecność odnotowano w 1564 r. Jednym ze śladów występowania tej nacji w mieście jest zachowana do dzisiaj Góra Żydowska – dawne miejsce pochówku Żydów. Dawny cmentarz żydowski charakteryzuje się wyjątkową dendroflorą.

Materiał i metody. Pomiar obwodów i wysokości drzew wykonano w marcu 2024 i 2025 r., natomiast stan zdrowotny określono w sierpniu 2024 r. Określając kondycję roślin, posłużono się klasyfikacją Kamińskiego i Czerniaka (2000).

Wyniki. Na badanym obszarze zinwentaryzowano 188 okazów drzew, krzewów i pnączy należących do 21 gatunków z 16 rodzin. Najwięcej było: klonów pospolitych (Acer platanoides), głogów jednoszyjkowych (Crataegus monogyna) oraz dębów szypułkowych (Quercus robur). W warstwie krzewów dominowały bez czarny (Sambucus nigra), śnieguliczka biała (Symphoricarpos albus) oraz lilak pospolity (Syringa vulgaris).
Dość licznie występował także bluszcz pospolity (Hedera helix). Wśród drzew dominowały te o obwodach mieszczących się w przedziale 30–99 cm i wysokości 11–25 m. Stan zdrowotny większości zinwentaryzowanych okazów był bardzo dobry i dobry. Wśród dębów szypułkowych 18 z nich to pomniki przyrody.

Wnioski i podsumowanie. Góra Żydowska w Złotowie to ważne miejsce w mieście pod względem historycznym. Wyróżnia się także dzięki rosnącej tam dendroflorze. Grupa okazałych dębów szypułkowych podlega ochronie. Poza dębami na byłym kirkucie rosły także wiązy, kasztanowce, jesiony, lipy oraz sosna pospolita.