Acta Scientiarum Polonorum
Silvarum Colendarum Ratio et Industria Lignaria

Naturalna żywica jest cennym niedrzewnym produktem leśnym o dużym znaczeniu gospodarczym i przemysłowym zarówno w Turcji, jak i w wielu innych krajach. Żywicę zaczęto produkować w starożytności przy użyciu tradycyjnych metod, z czasem wprowadzając różne udoskonalenia i innowacje, które doprowadziły do wypracowania nowoczesnych technik. W Turcji proces ten przebiegał w podobny sposób od czasów Imperium Osmańskiego po współczesność. Obecnie produkcja żywicy rozwija się, a zdolności wytwórcze rosną dzięki stosowaniu różnych metod, głównie przy wykorzystaniu dwóch gatunków: sosny tureckiej (Pinus brutia Ten.) oraz sosny nadmorskiej (Pinus pinaster Ait.). Artykuł przedstawia ogólny przegląd rozwoju historycznego pozyskiwania naturalnej żywicy sosnowej w Turcji – od przeszłości do współczesności – obejmujący techniki produkcji, zastosowania i obszary wykorzystania. Celem opracowania jest wskazanie kierunków przyszłych badań i strategii przemysłowych, które mogą wspierać rozwój tureckiego sektora żywic w kierunku globalnej konkurencyjności oraz odpowiedzialności środowiskowej.