Acta Scientiarum Polonorum
Silvarum Colendarum Ratio et Industria Lignaria

W niniejszym opracowaniu przeanalizowano historyczne i współczesne znaczenie produkcji węgla drzewnego w Turcji, ze szczególnym uwzględnieniem jej wymiarów społeczno-ekonomicznych oraz zmieniającej się dynamiki handlu. Na podstawie analizy literatury omówiono produkcję i wykorzystanie węgla drzewnego, uwzględniając aspekty społeczne, kulturowe i gospodarcze. Wytwarzanie i stosowanie węgla drzewnego w Turcji, który miał różnorodne zastosowania, sięga czasów starożytnych. Jednym z nich było wytapianie żelaza dla celów przemysłowych w piecach opalanych węglem drzewnym zlokalizowanych w pobliżu lasów. Węgiel drzewny wykorzystywano również do gotowania i ogrzewania. Obecnie produkcja węgla drzewnego rozwija się w związku z rekreacyjnym zapotrzebowaniem na ten surowiec. W obszarach wiejskich stanowi ona źródło utrzymania wielu osób. Produkcja prowadzona jest w trudnych warunkach terenowych, wymaga długiej izolacji od życia społecznego, co powoduje coraz większe trudności w pozyskiwaniu wykwalifikowanych rzemieślników i robotników zajmujących się tym rzemiosłem. Do produkcji węgla drzewnego wykorzystywane są zarówno gatunki liściaste, takie jak dąb, buk, grab, kasztanowiec, jesion, wiąz, olsza, chruścina (Arbutus unedo) i brzoza (cechujące się wysoką gęstością drewna), jak i iglaste – świerk, jodła czy sosna. Mimo dużego potencjału produkcji krajowej Turcja pozostaje importerem węgla drzewnego w handlu zagranicznym.