Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu

Biblioteka Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu

Nauka Przyroda Technologie

Polska Bibliografia Naukowa

AGRO

Arianta

Index Copernicus Journal Master List

CAB Abstracts

Ebsco

Google Scholar

Creaive Commons

Creative Commons licence CC BY-NC (Attribution-NonCommercial)
Issue 17 (4) 2018 strony: 333–344

Filipiak Maciej, Napierała-Filipiak Anna, Banacki Jan

Wiąz górski (Ulmus glabra Huds.), wiąz szypułkowy (U. laevis Pall.) i wiąz polny (U. minor Mill.) na terenie Bałtyckiej Krainy Przyrodniczo-Leśnej

słowa kluczowe: Ulmus glabra, Ulmus minor, Ulmus laevis, zmiany w składzie, holenderska choroba wiązu, lasy łęgowe
streszczenie:

Podobnie jak w całej Europie także w Polsce drzewa z rodzaju wiąz reprezentowane przez trzy gatunki (Ulmus glabra, U. laevis oraz U. minor) od dziesięcioleci niszczone są przez grafiozę - chorobę grzybową, która pojawiła się na początku zeszłego stulecia. Powszechnie uważa się, że faktem tym związana jest istotna redukcja liczby drzew wszystkich wymienionych gatunków.

Aby określić, jak silna jest ta redukcja oraz ocenić stan zasobów drzew z badanego rodzaju od 2013 roku prowadzimy badania w różnych częściach Polski. W niniejszej pracy przedstawiamy dane dotyczące Krainy Bałtyckiej.

W celu określenia liczby stanowisk wiązów, ich udziału w tworzeniu drzewostanów oraz struktury wiekowej kompleksowo przeanalizowano dokumentację leśną. Aby określić udział w zasobach poszczególnych gatunków, ich preferencje siedliskowe oraz stopień uszkodzenia przez grafiozę przeprowadzono prace terenowe, którymi objęto 158 stanowisk.

Z otrzymanych danych wynika, między innymi, że wszystkie trzy rodzime gatunki wiązów utrzymały się na całym zajmowanym wcześniej obszarze ale ich znaczenie w tworzeniu drzewostanów uległo zmianie. W porównaniu z danymi z literatury odnotowano wyraźne zmniejszenie znaczenia U. minor i wzrost znaczenia U. laevis – czyli gatunku, który w przeszłości głównie występował poza lasem i był rzadko uprawiany. W porównaniu z wcześniej analizowaną Krainą Wielkopolsko – Pomorską na badanym obszarze odnotowano istotny wzrost znaczenia U. glabra, który bardzo wyraźnie preferuje stanowiska położone na stokach. W krainie tej notuje się stanowiska z objawami grafiozy, masowe zamieranie odnotowano jednak tylko w przypadku jednego stanowiska U. glabra i jednego stanowiska U. minor.

pub/.pdf Pełen tekst dostępny w języku angielskim w formacie Adobe Acrobat:
http://www.forestry.actapol.net/pub/6_4_2018.pdf

http://dx.doi.org/10.17306/J.AFW.2018.4.31

For citation:

MLA Maciej, Filipiak, et al. "Wych elm (Ulmus glabra Huds.), European white elm (U. laevis Pall.) and field elm (U. minor Mill.) in the Baltic Natural Forest Region." Acta Sci.Pol. Silv. 17.4 (2018): 333–344. http://dx.doi.org/10.17306/J.AFW.2018.4.31
APA (2018). Wych elm (Ulmus glabra Huds.), European white elm (U. laevis Pall.) and field elm (U. minor Mill.) in the Baltic Natural Forest Region. Acta Sci.Pol. Silv. 17 (4), 333–344 http://dx.doi.org/10.17306/J.AFW.2018.4.31
ISO 690 MACIEJ, Filipiak, ANNA, Napierała-Filipiak, JAN, Banacki. Wych elm (Ulmus glabra Huds.), European white elm (U. laevis Pall.) and field elm (U. minor Mill.) in the Baltic Natural Forest Region. Acta Sci.Pol. Silv., 2018, 17.4: 333–344. http://dx.doi.org/10.17306/J.AFW.2018.4.31
Abstract in english:
http://www.forestry.actapol.net/volume17/issue4/abstract-6.html